13. Aan al het goede komt een einde

Sinds mijn laatste reisverslag (voor die van Tokio dan die ik ook zojuist op deze website geplaatst heb) had ik nog 1 tentamen te gaan begin december en dat is ook goed gegaan, dus ik ben er vrij zeker van dat ik nu al mijn vakken hier gehaald heb. December is uiteindelijk zo goed geworden als het maar had kunnen zijn. Het weer, dat maar depressief was eind november/begin december werd opeens weer goed en de afgelopen weken heb ik alleen maar zon gehad. Het is nu 23 december en ik loop nog altijd in korte broek en bloesje buiten rond, heerlijk!

Na mijn laatste tentamen heb ik ervoor gezorgd dat ik nog zoveel mogelijk van Hong Kong genoten heb. Ik heb een hoop plekken bezocht die ik nog niet kende (je blijft je hier zelfs na enkele maanden nog verbazen over wat er allemaal te ontdekken valt), ik heb een slang gegeten, een berg beklommen (Lion Rock) waarna ik vanaf de top een fantastisch uitzicht had over Hong Kong, ben naar Tokio geweest en heb alle punten van mijn 'Hong Kong to do list' die ik nog te gaan had afgewerkt, dus ik heb nu echt het gevoel dat ik hier alles gedaan heb wat ik wilde doen en kon doen. Het beste gedeelte was echter dat iedereen inmiddels vakantie had en de afgelopen twee weken waren echt een feestmarathon. Van de afgelopen 12 dagen was er buiten Tokio slechts 1 nacht waarin we niet op stap zijn geweest. Het heeft me volledig gesloopt, helemaal omdat ik wel steeds vroeg van bed wilde om overdag ook zoveel mogelijk te doen tijdens de vrije dagen die nog overhad in Hong Kong, maar ik heb er vooral ook ont-zet-tend van genoten!

De afgelopen dagen zijn de meeste vrienden vertrokken en dat is nog best lastig. Vier maand klinkt als een korte periode, maar het contact is zo intensief dat je in korte tijd echt hele hechte vriendschappen opbouwt. Elke dag weer eet je gezamenlijk, studeer je gezamenlijk en ga je gezamenlijk op stap. Bovendien heb je al die compleet nieuwe ervaringen gezamenlijk ervaren; voor iedereen was Azië iets compleet nieuws en iedereen was hier voor exact hetzelfde: om helemaal in je uppie naar Azië af te reizen en daar 4 maand lang een goede tijd zien te hebben. Je hebt dus ook sowieso al ongeveer dezelfde interesses en mentaliteit. Je reist samen, je feest samen, je lacht samen etc. en in die paar maanden heb ik sommige mensen beter leren kennen dat ik mensen normaal gesproken na enkele jaren ken. Het viel me dan ook erg zwaar om iedereen gedag te moeten zeggen. Gelukkig echter wonen de paar beste vrienden die ik hier heb gemaakt en die echt vrienden voor het leven zullen zijn relatief dichtbij (Nederland, Duitsland, Frankrijk).

Opzich is dat dus niet echt een probleem. Wat ik vooral zal missen is het leven dat je hier leidt. Je woont allemaal samen op de campus en hebt de hele dag lang contact met iedereen. Je kan niet even naar de winkel lopen of je komt zo weer 5 bekenden tegen en elke keer is het een ander. Bovendien ben ik echt van Hong Kong gaan houden, het is een fantastische stad en ik zal als ik in Nederland door de saai uitziende straten en landschappen loop nog vaak terugdenken aan die geweldige tijd waarin ik hier met al die geweldige mensen rondliep door de chaotische straten van Mong Kok of al het natuurschoon bewonderde tijdens een hike op een van de bergen.

Ik kan echt niet geloven dat het allemaal zo snel is gegaan, het ging allemaal veel te snel. Het lijkt allemaal als de dag van gisteren dat ik me aanmeldde voor Hong Kong, blij was dat ik uitgekozen werd, er maanden naar uitkeek om op het laatste moment bijna niet weer te willen omdat het zo spannend is. Ook de dag dat ik hier aankwam, niet wetend wat te verwachten, al die fantastische mensen nog niet had ontmoet etc. lijkt maar een dag geleden. Sindsdien hebben we hier samen zo ontzettend veel fantastische tijden gehad en dingen beleefd, dat ik nooit goed zal kunnen overbrengen aan anderen hoe fantastisch ik het nou echt vond om hier te zijn met al die mensen en dat uitwisselingsstudentenleven te leiden. Alleen onderling zullen we dat begrijpen en ik hoop dan ook veel mensen van hier nog eens terug te zien, van een enkeling weet ik gelukkig zeker dat dat ook zal gebeuren.

Hoe jammer ik het ook vind dat het allemaal in een oogwenk verlopen is en ik nu mijn normale leventje in Nederland weer op zal moeten pakken, ben ik vooral ook heel erg blij dat ik hier ben geweest. Mijn uitwisseling in Hong Kong was beter dan ik ooit had durven hopen, het was perfect en had echt op geen enkele wijze beter kunnen zijn. Het waren de 4 beste maanden van mijn leven en ik zal de rest van mijn leven blij zijn dat ik het mee heb mogen maken en onderweg zulke fantastische vrienden heb kunnen maken.

Afgezien van dat ik een ontzettend gave tijd heb gehad heb ik bovendien veel geleerd. Ik heb verscheidene compleet andere culturen ervaren en ben elke dag weer van gedachten gewisseld met mensen uit alle uithoeken van de wereld wat me veel nieuwe en verschillende perspectieven heeft gegeven. Door de vakken die ik hier volgde en door te reizen heb ik ontzettend veel over Azië en China in het bijzonder geleerd, een land dat echt compleet anders is van elke andere plek in de wereld. Ook heb ik wat zinnen Chinees kunnen leren, wat ontzettend leuk was. Ook over mezelf heb ik hier veel geleerd, over wat ik wel en niet leuk vind en wat ik allemaal wel en niet belangrijk vind. Ook als persoon ben ik gegroeid, het heeft toch best even wat aanpassingsvermogen vereist om alleen naar Azië te gaan waar je niets van alle Chinese tekens begrijpt en je daar maar te redden. Als je 's avonds alleen door Tokio loopt en echt compleet verdwaald bent, gefrustreerd omdat je zo snel mogelijk naar bed wil en je met niemand communiceren kan door het taalprobleem realiseer je je ineens best goed dat je echt op jezelf bent en dat als je het niet volledig zelf oplost je gewoon niet thuiskomt. Ook moet je het zelf volledig maken tijdens je semester en vanuit het niets een leven en vriendengroep opbouwen. Is allemaal een hele goede ervaring geweest waar ik alleen maar sterker van ben geworden.

Ik vind het echt verschrikkelijk jammer dat ik er nu vandoor moet en probeer er niet aan te denken, maar het is ook wel goed nu. Je bent hier totaal niet met je toekomst bezig, enkel met het hier en nu en het hebben van een goede tijd. Ik was student, maar het voelde als één grote vakantie van vier maanden en het is goed om straks in Nederland weer verder te gaan met een zeker doel. Hoewel ik Nederland zelf totaal niet mis kijk ik er inmiddels ook echt naar uit om al mijn familie en vrienden weer terug te zien. Ook heb ik nu al lol bij de gedachte dat ik straks Benjamin, Pascal en Phillip in hun eigen steden zal bezoeken en dat ik ze door mijn Rotterdam zal rondleiden.

Ook het thuisfront wil ik bedanken voor alle support! Ik zie jullie allemaal morgen weer en dat is toch ook wel ontzettend leuk! Ook bedankt voor het lezen van mijn blog en het plaatsen van de grappige comments, die ik altijd graag las. Ik typ dit op mijn kamer en zal nu de laptop dichtslaan, mijn kamer opruimen en mijn koffers inpakken. Het zal best even gek zijn om voor het laatst de deur achter me dicht te slaan. Ga dan over enkele uurtjes samen met Pieter, Pascal, Loïc en nog enkele anderen naar het vliegveld omdat onze vliegtuigen om vrijwel dezelfde tijd vertrekken. Vlieg naar Parijs en dan naar Amsterdam, waar ik om 08:30 lokale tijd zal aankomen als alles goed gaat.

Het was een goed leven, een perfecte tijd en ik zal voor altijd blij zijn dat ik hier geweest ben! Tot ziens Hong Kong, tot gauw Nederland!